Pieśń do Barw
Dębowo-laurowy
ma wieniec za znamię,
czci
bronić gotowy i ufny w swe ramię.
Jak
dawny Rzymianin rycerski ma duch,
to
Respublikanin, korporant to zuch.
Fiolet
z czerwienią i srebrem z nich wstęgi,
jak
w tęczy się mienią, są godłem potęgi.
to
srebro w miłości do wiedzy wieść prym,
fiolet
godności swej karze strzec im.
Za
honor krwi żąda, krew jego obroną,
więc
z dumą spogląda na barwę czerwoną.
A
kiedy Ojczyzna zawoła tez nań,
z
krwi swojej w ofierze nieść gotów Jej dań
Barwy
swe godnie noś.
Zawsze ich broń
|